Archive for the DECEIVE! BETRAY! TERRORIZE! Category

Τηλεοπτική πρεμιέρα για την Χώρα Προέλευσης

Posted in DECEIVE! BETRAY! TERRORIZE! with tags , , on December 15, 2011 by homelandfilm

“Εξαπάτησε!” “Πρόδωσε!” “Τρομοκράτησε!” Ένα χρόνο μετά την προβολή της στους κινηματογράφους, η Χώρα Προέλευσης για πρώτη φορά στην τηλεόραση, την Τρίτη 20 Δεκεμβρίου, 22.30 στην ΕΤ1.

Πριν την προβολή, η Μαρία Κατσουνάκη συζητά με τον Σύλλα Τζουμέρκα.

Οι drog_A_tek στο Flix

Posted in DECEIVE! BETRAY! TERRORIZE! with tags , , , on October 11, 2011 by homelandfilm

Οι drog_A_tek μιλάνε στο Flix για το soundtrack της Χώρας Προέλευσης και το νέο τους άλμπουμ Too Late to Caredrog_A_tek συνέντευξη Flix

Χώρα Προέλευσης από το FLIX

Posted in DECEIVE! BETRAY! TERRORIZE! with tags , , on April 29, 2011 by homelandfilm

(…) Εξαπάτησε – Πρόδωσε – Τρομοκράτησε είναι το tag line της ταινίας, που αναφέρεται όχι βέβαια σε διεθνή κατάσκοπο, αλλά στην καρδιά της νεοελληνικής οικογένειας, που με τον συντηρητισμό, της εθελοτυφλία και το βόλεμά της κατέστρεψε το εκάστοτε παρόν και μέλλον της. (…) Πώς είναι όταν φας ένα πολύ δυνατό χαστούκι και για αρκετά δευτερόλεπτα μένεις βωβός, με κομμένη την αναπνοή, μέχρι να ξεσπάσεις σε κλάματα σοκ και απελπισίας, έτσι νοιώθεις αν είσαι αρκετά τυχερός ώστε η «Χώρα Προέλευσης» να περάσει κάτω απ’ το πετσί σου. Κι ανακαλύπτεις μια ταινία που κάνει δυνατό πολιτικό σινεμά, χωρίς τη σιωπηλή παραδοχή που μας οδήγησε εδώ που είμαστε, μια ταινία που απευθύνεται πρωτογενώς όχι στο μυαλό, αλλά στις αισθήσεις και στα ένστικτα, σ’ αυτά, άλλωστε, που ανταποκρίνεται σταθερά o «νεοέλληνας» της κάθε εποχής

Ολόκληρη η κριτική της Λήδας Γαλανού για την κυκλοφορία του dvd της Χώρας Προέλευσης στο FLIX, εδώ: xwra-proeleyshs.html

Homeland – by Gunnar Bolin (Sveriges Radio)

Posted in DECEIVE! BETRAY! TERRORIZE!, ENGLISH, FESTIVALS with tags , , on January 16, 2011 by homelandfilm

This is a film that dares to interweave a heavy individual tale with social evolution, a film that is challenging in terms of both art and politics, and that on top of all this manages to maintain high artistic qualities. Doesn’t that sound like exactly the sort of thing that nagging writers are always going on about? Viola! The feature debut of young Syllas Tzoumerkas has it all. It tells the story of a family tragedy afflicting three generations of a Greek family, while interweaving the nation’s history from the junta years of the 1960s, past the leftist 1970s and right up to the student revolts of today. Several aspects of Greek society are in for a beating; the patriarchy, the family and sanctimonious politics. You have to pay attention ? as there are some chronological leaps here ? but the viewer who stays alert will be richly rewarded.

Gunnar Bolin, Sveriges Radio programentry?filmId=172509




Η Χώρα Προέλευσης είναι μια ταινία που τολμά να συμπλέξει μια βαριά ατομική ιστορία με την κοινωνική εξέλιξη, μια ταινία προκλητική τόσο καλλιτεχνικά όσο και πολιτικά, μια ταινία που πάνω απ’ όλα αυτά καταφέρνει να διατηρήσει τις υψηλές καλλιτεχνικές της ποιότητες. Δε μοιάζουν όλα αυτά με όλα όσα συνήθως λένε διάφοροι γκρινιάρηδες συγγραφείς; Voila! Το μεγάλου μήκους ντεμπούτο του νεαρού Σύλλα Τζουμέρκα τα έχει όλα. Λέει την ιστορία μιας οικογενειακής τραγωδίας που επηρεάζει τρεις γενιές μιας ελληνικής οικογένειας, πλέκοντάς τη με την ιστορία της χώρας από τη χούντα του ’60 και την αριστερή μεταπολίτευση μέχρι τις διαδηλώσεις των νέων σήμερα. Και περνάει ένα χέρι ξύλο διάφορες πλευρές της ελληνικής κοινωνίας: την πατριαρχία, την οικογένεια και τον φαρισαϊσμό της πολιτικής. Χρειάζεται προσοχή, γιατί υπάρχουν περάσματα στο χρόνο, τον προσεκτικό θεατή όμως, τον περιμένει πλούσια ανταμοιβή.

Γκούναρ Μπόλιν, Sveriges Radio


Det här är en film som vågar väva samman en blytung privat historia med samhällets utveckling, som utmanar både konstnärligt och politiskt och som till på köpet håller en hög konstnärlig nivå. Låter det inte som något som tjatiga journalister ständigt efterlyser? Voila! Unge Syllas Tzoumerkas debutfilm har allt detta. Den berättar om en familjetragedi som drabbar tre generationer i en grekisk familj och samtidigt väver den in landets historia från sextiotalets juntatid, via vänsterns sjuttiotal och fram till vår tids studentuppror. Här örfilas flera delar av det grekiska samhället upp: patriarkatet, familjen och den skenheliga politiken. Viss uppmärksamhet krävs ? det hoppas en del mellan tidsplanen, men den vakne belönas rikligen.

Gunnar Bolin, Sveriges Radio

Opening towards dirty memories

Posted in DECEIVE! BETRAY! TERRORIZE!, ENGLISH with tags , , , on January 3, 2011 by homelandfilm

by Annika Gustafsson (Sydsvenskan)

FILM. In the shadow of the deep economic crisis a new generation of film makers are appearing. Despite small production budgets and while waiting for the Papandreou government to pull through a better and more modern state program for film making, a line of younger film makers are attracting attention with titles such as ”Dogtooth”, ”Homeland”, ”Attenberg” and ”Apnea”. (…) The Greeks aren’t just fighting a financial crisis. These movies also confirm that there is also an identity crisis, that at times require both looking back and as well as opening up for dirty memories, in order to move ahead. (…) “Homeland” by Syllas Tzoumerkas starts off with a tragic, fictional incident, when a couple take over the son of a psychologically unstable sister. In flashbacks we’re told the story about the adoption. At the same time the story happens in Athens and Thessaloniki of today, the riots of last autumn with the well-known police shooting of a young demonstrator, as well as the oppressing regime of military junta 1967-1974. In “Homeland” the grown-up sons start uncovering one layer after another about their background, something that becomes a metaphor for the political development of the last 40 years.


Γιορτάστε την 28η Οκτωβρίου με τη ΧΩΡΑ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗΣ!

Posted in DECEIVE! BETRAY! TERRORIZE! on October 28, 2010 by homelandfilm



Έλλη: 17.30 / 20.00 / 22.30

Δαναός:  17.40 / 20.00 / 22.20



Ολύμπιον-Παύλος Ζάννας : 18.15 / 20.30 / 22.45

Homeland OST by Drog_A_Tek out now for download by Inner Ear Records

Posted in DECEIVE! BETRAY! TERRORIZE!, ENGLISH on October 23, 2010 by homelandfilm

for download, click here:




Ένα ημερολόγιο + ένα κείμενο

Posted in DECEIVE! BETRAY! TERRORIZE! with tags , , , , , , on October 10, 2010 by homelandfilm

Σε γνωρίζω από την όψη – του Αλέξανδρου Χαντζή – απόσπασμα ημερολογίου από τα γυρίσματα της ‘Χώρας Προέλευσης’ – από την ειδική έκδοση του Αθηνοράματος – Οι ταινίες της χρονιάς

Ο Αλέξανδρος Χαντζής, ο οποίος βραβεύτηκε στο περσινό φεστιβάλ Δράμας για τη μικρού μήκους του ‘Κατάληψη’, επιμελήθηκε το making of της καινούργιας ταινίας του Σύλλα Τζουμέρκα ‘Χώρα Προέλευσης’. Παρών σε όλα τα γυρίσματα, μας περιγράφει τις λεπτομέρειες από μια σκηνή-κλειδί του φιλμ.

Το κουδούνι χτυπάει. Η πόρτα της τάξης ανοίγει και οι μαθητές του Καλλιτεχνικού Γυμνασίου Γέρακα σκορπίζουν προς όλα τα σημεία. Φωνές, σπρωξίματα, τσάντες στο πάτωμα, θόρυβος από θρανία, τετράδια που ανοίγουν… Μαζί τους μπαίνει και η καθηγήτρια του τμήματος, η οποία προσπαθεί να τους βάλει σε σειρά ώστε να ξεκινήσει το μάθημα. Εξάλλου σήμερα δεν είναι μία τυχαία μέρα. Το μάθημα είναι ολόκληρο αφιερωμένο στον «Ύμνο στην Ελευθερία» του Διονύσιου Σολωμού. Ένα ποίημα που όπως λέει και η ίδια η καθηγήτρια κοιτώντας τα παιδιά: «Ο Διονύσιος Σολωμός το έγραψε στα 25 του. Δηλαδή αυτό που θα είστε εσείς σε δέκα χρόνια από τώρα.»

Η καθηγήτρια δεν είναι άλλη βέβαια από την ηθοποιό Αμαλία Μουτούση και το μάθημα αποτελεί μια σκηνή της ταινίας «ΧΩΡΑ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗΣ» του Σύλλα Τζουμέρκα. Μια σκηνή που αποτελεί βασική για τον χαρακτήρα της Στέλλας, της καθηγήτριας που μαζί με τον άντρα της, Νικήτα (Ιερώνυμος Καλετσάνος), αναλαμβάνουν να υιοθετήσουν το παιδί της Τζίνας (Ιωάννα Τσιριγκούλη), αδερφής του Νικήτα. Η συγκεκριμένη σκηνή, που διατρέχει ολόκληρη την ταινία, είναι η διδασκαλία του «Ύμνου στην Ελευθερία» και δείχνει με έντονο τρόπο την ρωγμή στον χαρακτήρα της Στέλλας. Όπως λέει και η Αμαλία Μουτούση: «Η Στέλλα μπαίνει στην αίθουσα για να κάνει κάτι που το κατέχει. Από την άσκηση εξουσίας που έχει μια καθηγήτρια προς τα παιδιά, μέχρι τον τρόπο διδασκαλίας ενός μαθήματος. Σιγά σιγά, όμως, η τόσο αφοπλιστικά αυθεντική παρουσία των παιδιών σε συνδυασμό με ένα ποίημα που μιλάει για την πιο τραγική αντίφαση του ανθρώπου, που είναι ο πόθος για την ελευθερία και τα δεσμά του, κάνουν την Στέλλα ευάλωτη. Προσπαθεί να κρατήσει την ισορροπία της ως καθηγήτρια που διδάσκει ένα ποίημα για την ελευθερία και να μην δείξει τίποτα στα παιδιά, ενώ συγχρόνως βλέπει τις δικές της αλυσίδες και τα δικά της δεσμά, που η ίδια έβαλε στη ζωή της, μέσα από τα μάτια και τις αντιδράσεις αυτών των παιδιών. Αυτό ήταν και το πιο ενδιαφέρον στοιχείο για μένα ως ηθοποιό. Πως μέσα από όλα αυτά, η Στέλλα θα κρατήσει το μάθημα μέχρι τέλους. Αυτή η σκηνή δείχνει ξεκάθαρα, κάτι που φαίνεται και σε όλη την ταινία, πως αυτά τα άτομα, όπως η Στέλλα, από την μία έχουν χτίσει ένα οικοδόμημα που δεν μπορούν να κουνήσουν ούτε πετραδάκι και από την άλλη ποθούν την ελευθερία.»

Όσο για το ποίημα του Διονύσιου Σολωμού, που η Στέλλα επιλέγει να διδάξει στα παιδιά, «είναι ένα διαχρονικό ποίημα και αναφέρεται πολύ στην κατάσταση που ζούμε τώρα. Μιλάει για βασικά και στοιχειώδη θέματα του ανθρώπου με τα οποία βρίσκεται αντιμέτωπος σε κάθε φάση της ιστορίας του. Είναι ένα πολύ μαύρο ποίημα, χωρίς να το έχουμε διδαχθεί έτσι. Μέσα στην ταινία και μέσα από τις αντιδράσεις των παιδιών, το νόημα φωτίζεται πάρα πολύ. Το ποίημα αποκαλύπτεται και απελευθερώνεται από τους χαρακτήρες που εμείς προσπαθήσαμε να του δώσουμε και να το διδάξουμε.» λέει η Αμαλία Μουτούση, για να συμπληρώσει ο σκηνοθέτης της ταινίας: «Πέρα από τον δοξαστικό χαρακτήρα που έχει στις δύο πρώτες στροφές, είναι ένα πολύ σκληρό ποίημα και παρουσιάζει την πραγματική δυσκολία του να είναι κανείς ελεύθερος. Ενώ όλοι μας μιλάμε για το ιδανικό το ελευθερίας και αναγνωρίζουμε ανά πάσα στιγμή την αξία της, ο Διονύσιος Σολωμός μιλάει για τον σχεδόν ανέφικτο στόχο της. Λέει ουσιαστικά πως για να βρεις την πραγματική ελευθερία σου πρέπει να συγκρουστείς μέχρι να τρέξει αίμα. Σύγκρουση με την χώρα σου, την οικογένειά σου, τον ίδιο σου τον εαυτό. Είναι μια πολύ επώδυνη διαδικασία.»

Ανάμεσα στους μαθητές κυκλοφορεί φυσικά μία κάμερα η οποία είναι έτοιμη να καταγράψει κάθε πιθανή μη αναμενόμενη κίνηση των μαθητών. Εξάλλου το σημερινό γύρισμα βασίζεται κυρίως στις αυθόρμητες συμπεριφορές των μαθητών και στην αντίδραση της Αμαλίας Μουτούση πάνω σε αυτές. «Στις πρόβες, το μόνο που κάναμε με τον Σύλλα ήταν να προετοιμαστούμε για τις διαφορετικές συμπεριφορές των παιδιών. Έτσι, ο Σύλλας έκανε τον μαθητή, με διαφορετικές αντιδράσεις και διαφορετικές ερωτήσεις κάθε φορά. Από έναν πολύ ήσυχο και προσεκτικό μαθητή μέχρι έναν που βαριέται ή κάνει φασαρία.» λέει η Αμαλία Μουτούση. Όσο για την ημέρα του γυρίσματος, «με τα παιδιά βρεθήκαμε και γνωριστήκαμε δέκα λεπτά πριν το γύρισμα. Δεν υπήρξε καμία πρόβα πιο πριν. Το μόνο που έκανα πριν το γύρισμα, ήταν να μάθω τα ονόματα των παιδιών. Ήταν μια δική μου ανάγκη ώστε να μπορώ να μιλήσω στο καθένα από αυτά ξεχωριστά και να με βοηθήσει στην επικοινωνία μαζί τους. Με αυτό τον τρόπο τα παιδιά ένιωσαν αυτοπεποίθηση, ότι υπάρχουν μέσα στην αίθουσα, το κάθε ένα ξεχωριστά. Κατά τη διάρκεια του γυρίσματος, εγώ το μόνο που είχα να κάνω ήταν να αφεθώ στην ποικιλία των αντιδράσεων των παιδιών και να είμαι ανοιχτή στις αντιδράσεις αυτές. Δηλαδή η σκηνή στήθηκε απ’ τα παιδιά και μόνο». Αυτό εξάλλου τονίζει και ο Σύλλας Τζουμέρκας. «Δεν ήθελα να κάνω πρόβες με τα παιδιά, ούτε να τους γράψουμε διαλόγους. Με τα παιδιά συναντήθηκα μια μέρα πριν για να τους εξηγήσω πως θα γίνει το γύρισμα. Αυτό που μας ενδιέφερε ήταν οι ελεύθερες αντιδράσεις των παιδιών, όπως αυτές θα προέκυπταν μέσα σε ένα αληθινό μάθημα.» Γι’ αυτό τον λόγο, όπως εξηγεί ο Σύλλας, οι λήψεις ήταν λίγες αλλά μεγάλες, «κάτι που ήταν πολύ δύσκολο για τους οπερατέρ της ταινίας, τον Παντελή Μαντζανά (διευθυντής φωτογραφίας) και τον Νίκο Παπαδάκη, αφού η κάμερα έπρεπε να καταγράφει συνεχώς τις όποιες αντιδράσεις των παιδιών και να είναι σε εγρήγορση.»

Τα γυρίσματα συνεχίζονται και τα παιδιά δεν φαίνεται να κουράζονται καθόλου. Στο τέλος της ημέρας, όλοι είναι ικανοποιημένοι, ενώ με το που ακούγονται οι λέξεις «τέλος γυρίσματος», τα παιδιά ξεσπούν σε χειροκροτήματα και ζητωκραυγές.



Χώρα Προέλευσης – του Ηλία Γιαννακάκη

Δεν υπάρχει τίποτα δυσκολότερο απο τις ταινίες που έχουν ως κεντρικό άξονα την οικογένεια. (Και ιδιαίτερα την ελληνική θα πρόσθετα). Οι κίνδυνοι και οι παγίδες δεν έχουν τέλος. Να προκύψει ένα βαρύγδουπο και στομφώδες δοκίμιο, να έχουμε ένα ακόμη αυτοβιογραφικό δράμα που θα προκαλεί κατάθλιψη όχι μόνο στον σκηνοθέτη αλλά και στους θεατές ή ένα φθηνό μελό που θα προστεθεί στα τόσα άλλα. Η προφανής παγίδα κάτω απο τέτοιους κινδύνους, εκτός απο αισθητική, είναι το «άνοιγμα» του φάσματος. Μια ταινία πάνω ή γύρω απο την οικογένεια, πρέπει να συμπεριλάβει πολλά πρόσωπα, χώρους, καταστάσεις, συναισθήματα, χαρά, ζόφο αλλά και συμβατικότητα. Συνεπώς είναι πολύ εύκολο να χάσει το κέντρο της, τη στόχευσή της.

Στη «Χώρα Προέλευσης» του Σύλλα Τζουμέρκα, όχι μόνο βρίσκουμε τα παραπάνω σε μεγάλες δόσεις, αλλά φροντίζει ο ίδιος εξαρχής να ενώσει ασφυκτικά τα τεκταινόμενα εντός οικογενείας, με όσα έχουμε βιώσει συλλογικά, ως χώρα, τα τελευταία τριάντα πέντε χρόνια. Απο τη Μεταπολίτευση και πέρα δηλαδή. Ο ίδιος ο σκηνοθέτης δηλαδή, προσθέτει ένα επιπλέον βάρος στην ταινία του και παίρνει φόρα για να «βουτήξει» στο κενό.

Και πράγματι στα πρώτα τριάντα ή σαράντα λεπτά της ταινίας όλα μοιάζουν χαοτικά. Πολλά πρόσωπα που δεν θυμόμαστε τα ονόματά τους ή τις σχέσεις μετάξύ τους, αρχειακό υλικό απο πορείες, διαδηλώσεις και επεισόδια απο το 1974 μέχρι σήμερα, καταιγιστικό μοντάζ κ.λ.π.

Σταδιακά όμως, όλα συντονίζονται σε τρία στοιχεία που καθορίζουν την εξέλιξη της ιστορίας και δίνουν υπόσταση σε όλα τα πρόσωπα. Μια υπόθεση υιοθεσίας που διατρέχει την οικογένεια καθέτως και οριζοντίως, η μορφή του γεννήτορα, του πατέρα, που παραμένει μέχρι τέλους σιωπηλός και φυσικά ο Εθνικός Ύμνος που η εκπληκτική Αμαλία Μουτούση διδάσκει στα παιδάκια μιας σχολικής τάξης.

Οι σχέσεις και το δράμα αποκαλύπτονται, οι αιτίες πιθανώς υπονοούνται και όλα αυτά, τα ατομικά και οικογενειακά,  δένουν με το συλλογικό μέσα απο την εξαιρετικής έμπνευσης και θαυμαστής εκτέλεσης ανάλυση του Ύμνου εις την Ελευθερίαν του Σολωμού.

Όλοι μας, εμείς και οι πρόγονοί μας, έχουμε ορκισθεί με όρκο αληθινού αίματος, μέσα απο εκείνους τους στίχους. Να προστατεύουμε την ελευθερία μας. Την ατομική και τη συλλογική. Τη δική μας και των άλλων. Και μέσα απο την ιστορία της υιοθεσίας βλέπουμε την ελευθερία να κουρελιάζεται μέσα στους κόλπους της συγκεκριμένης οικογένειας. Και οι πορείες και οι διαδηλώσεις μας υπενθυμίζουν ότι το έλειμμα της ελευθερίας δεν αφορά μόνο  σε μια οικογένεια αλλά αποτελεί συλλογικό βάρος.

Οι ηθοποιοί της ταινίας είναι απλώς σπουδαίοι. Τα κλειστά μέχρι ασφυξίας κάδρα αποτελούν μοναδική αισθητική αλλά και δραματουργική επιλογή. Το μοντάζ αληθινό θαύμα, που υψώνεται πολύ ψηλότερα απο τον καταιγιστικό ρυθμό και εξελίσσεται σε πυξίδα έξοχης δραματικής εμβάθυνσης.

Η ταινία απο τον αρχικό υπερπληθωρισμό της, οδηγείται σταδιακά και με απόλυτη νηφαλιότητα, μέσα στον πυρετό της, στη λιτότητα και την αφαίρεση.

Ο Σύλλας Τζουμέρκας προσπερνά όλες τις παγίδες και τους κινδύνους, επειδή ακριβώς δεν φοβάται. Πηγαίνει επιθετικά και δαμάζει το τέρας (της ταινίας με άξονα την οικογένεια). Διότι βλέπει πάντα καθαρά το στόχο. Να ξεγυμνώσει με συμπόνια.

Ακόμη και αυτά που θα μπορούσαν να χαρακτηρισθούν λάθη ή υπερβολές αναδεικνύονται σε προτερήματα. Έτσι προσεγγίζει την αληθινή και άδολη συγκίνηση, το νηφάλιο στοχασμό, τη λύτρωση μέσα απο τη συνειδητοποίηση της μη λύτρωσης.

Όλα αυτά, όταν υπάρχουν, αποτελούν συστατικά για μια σημαντική ταινία.






Deceive! Betray! Terrorize! poster

Posted in DECEIVE! BETRAY! TERRORIZE!, ENGLISH with tags , , , on July 26, 2010 by homelandfilm

poster design by Voltnoi Brege

Thomas Bernhard!

Posted in DECEIVE! BETRAY! TERRORIZE!, ENGLISH with tags , , , on July 21, 2010 by homelandfilm

ΤΟΜΑΣ ΜΠΕΡΝΧΑΡΝΤ – Αφανισμός (μια κατάρρευση) – εκδόσεις Εξάντας – μτφρ. Βασίλης Τομανας

Τι απαίσια πλάσματα έχουν σήμερα την εξουσία στην Αυστρία. Οι κατώτατοι βρίσκονται τώρα επάνω. Οι πιο αντιπαθητικοί και οι πιο ποταποί έχουν στο χέρι τα πάντα και πρόκειται να καταστρέψουν όλα όσα είναι κάτι. Παράφοροι καταστροφείς είναι επί το έργον, αδυσώπητοι εκμεταλλευτές που έχουν ενδυθεί τον μανδύα του σοσιαλισμού. Η κυβέρνηση κινητοποιεί μια τερατώδη μηχανή εκμηδένισης, που καθημερινά εκμηδενίζει όλα όσα μου είναι αγαπητά. Οι πόλεις μας είναι αγνώριστες, έλεγα, το τοπίο μας έχει γίνει σε μεγάλη έκταση ανυπόληπτο. Οι ωραιότερες περιοχές έχουν πέσει θύματα της απληστίας των νεοβάρβαρων για χρήμα  και εξουσία, όπου στέκει ένα ωραίο δέντρο το κόβουν, όπου στέκει ένα έξοχο παλιό κτίριο, το ισοπεδώνουν, όπου ένα ρυάκι κυλά στην κοιλάδα, το καταστρέφουν, όπως γενικά κάθετι ωραίο το τσαλαπατούν. […]  Οι αφανιστές είναι επί το έργον, οι φονιάδες. Έχουνμε να κάνουμε με αφανιστές και με φονιάδες, που παντού εκτελούν το φονικό τους έργο. Οι αφανιστές και οι φονιάδες σκοτώνουν τις πόλεις και τις αφανίζουν και σκοτώνουν το τοπίο και το σβήνουν. Κάθονται με τους χοντρούς τους κώλους στις χιλιάδες και εκατοντάδες χιλιάδες γραφεία σε όλες τις γωνιές του κράτους και δεν έχουν στο μυαλό τους τίποτε άλλο παρά τον αφανισμό και τον σκοτωμό, δεν σκέφτονται τίποτε άλλο παρά πώς να αφανίσουν και να σκοτώσουν όλα όσα βρίσκονται ανάμεσα στη Ντόιζιντλερζέε και την Μπόντενζέε. Η Βιέννη είναι ήδη σχεδόν σκοτωμένη, το Ζάλτσμπουργκ, όλες αυτές οι υπέροχες πόλεις. Το τοπίο που βλέπουμε σήμερα διασχίζοντας από τη Βιέννη την Αυστρία, είναι κι αυτό σχεδόν τελείως σκοτωμένο και αφανισμένο, η μία αηδία διαδέχεται την άλλη, μια απαίσια εικόνα μετά την άλλη σέρνεται μπροστά στα μάτια μας όταν ταξιδεύουμε, και είναι ήδη διεστραμμένο ψέμα να μιλάμε για την Αυστρία ως ωραία χώρα, αληθινά είναι πια από καιρό μόνο μια καταστραμμένη, κακόβουλα ερημωμένη και ασχημισμένη χώρα, που έπεσε θύμα άτιμων συναλλαγών, στην οποία πραγματικά δυσκολεύεσαι ήδη να βρεις μια άβλαπτη γωνία. Είναι ψέμα να λέμε ότι αυτή η χώρα είναι ωραία χώρα, γιατί αληθινά είναι σκοτωμένη. […] Τα χωριά είναι πια αγνώριστα, άμα τα επισκεφτείς μετά από χρόνια, το ίδιο και οι άνθρωποι που κατοικούν αυτά τα χωριά. Τι είναι αυτοί οι άνθρωποι σήμερα που τα κατοικούν; Τον καθένα τους τον έχει αδράξει γερά η έλλειψη χαρακτήρα σαν θανάσιμη αρρώστια, η απληστία, η ανοικτιρμοσύνη, η ατιμία, το ψέμα, η υποκρισία, η χαμέρπεια. Οι άνθρωποι αυτοί σήμερα κάνουν τα πάντα για να επιβάλουν με τη μεγαλύτερη ανοικτιρμοσύνη τη χαμέρπειά τους. Μπαίνετε σε αυτά τα χωριά με τη μεγαλύτερη χαρά που ξαναβλέπετε κάτι γνώριμο, και σύντομα γυρνάτε την πλάτη, αποδιωγμένοι από την τόση ποταπότητα. Επισκέπτεστε όλες αυτές τις κάποτε ωραίες πόλεις και σας αποκαρδιώνουν, με ταπεινωμένο βλέμμα πια τις αφήνετε, βέβαιοι πως είναι χαμένες. Το αντιπνεύμα τής σήμερον τις έχει ασχημύνει, τις έχει εκμηδενίσει, για να τις βρείτε, πρέπει να ψάξετε στα παλιά βιβλία, στα παλιά κατάστιχα, η πραγματικότητα τις έχει αφανίσει από καιρό. Όλα αυτά τα υπέροχα σπίτια στην Ανω Αυστρία, λόγου χάρη, στο Ζάλτσμπουργκ, στην Κάτω Αυστρία, έχουν χάσει το πρόσωπό τους, οι άνθρωποι, μες στην τυφλή τους μανία με τη μόδα έχουν σακατέψει αυτά τα από αιώνες υπέροχα πρόσωπα, έχουν ξεριζώσει από αυτά όλα όσα ήταν πάνω τους ωραία, εντελώς σακατεμένα παρουσιάζονται λίγο πολύ χλευαστικά στον τρομαγμένο, που είχε ακόμα στο μυαλό του το αρχικό τους πρόσωπο. Αγρίως καταστρεμμένες προσόψεις, σαν να έπληξε όλες αυτές τις πόλεις μια φοβερή λέπρα, μια θανάσιμη λέπρα, που δεν ήταν γνωστή μέχρι τώρα. Από την άλλη, έχουν απλούστατα ξεκοιλιάσει ολόκληρα κομμάτια πόλεων και τις έχουν παντοτινά σακατέψει, καταστρέψει. Οι αρχιτέκτονες έχουνε ασχημύνει την επιφάνεια της γης μας, οι αρχιτέκτονες που τους έχουν κεντρίσει και ύπουλα διορίσει οι ανοικτίρμονες πολιτικοί. Στην αρχή φάνηκε σαν να είχε καταστρέψει ο πόλεμος τις πόλεις και τα τοπία μας, μα με πολύ μεγαλύτερη ασυνειδησία τις έχουν καταστρέψει κατά τις προηγούμενες δεκαετίες αυτή η διεστραμμένη ειρήνη, η ανενδοίαστη επιχειρηματική δραστηριότητα των ισχυρών, που έδωσαν το ελεύθερο στους αρχιτέκτονες, στους αχρείους φονιάδες τους. Και πώς έχουν φρενιάσει οι αρχιτέκτονες κατά τις δεκαετίες αυτές. Και σε καμιά χώρα δεν έχει πραγματοποιηθεί η καταστροφή τόσο τρομακτικά όπως στην Αυστρία. Ούτε σε μία και μοναδική χώρα της Ευρώπης με τόση ατιμία. Θεώρησαν τον λαό κουτό και σακάτεψαν και λίγο πολύ αφάνισαν τη χώρα του και τις πόλεις του. Επι δεκαετίες κήρυσσαν και επέβαλλαν τη μεγαλύτερη ακαλαισθησία. Είχαμε και τις περασμένες δεκαετίες τόσο πολλούς ποταπούς και ανενδοίαστα επιχειρηματίες υπουργούς, που έμειναν τόσο πολύ στις υπουργικές καρέκλες τους, ώσπου επεβλήθηκε και πραγματοποιήθηκε η καταστροφή και η εκμηδένιση του τόπου μας και των πόλεών μας, κι αυτό δεν επιτρεπόταν ούτε να το σκεφτούμε. Μα σε μια χώρα στην οποία από δεκαετίες κυβερνούν εμφατικά η ποταπότητα και η ακαλαισθησία δεν είναι να απορούμε που έχουμε τώρα και τέτοιο συντρηπτικό αποτέλεσμα σε όλους τους τομείς. Γιατί τον ίδιο καιρό κατά τον οποίο αυτοί οι άνθρωποι ως ισχυροί κατέστρεψαν και ρήμαξαν το τοπίο και τις πόλεις και λίγο πολύ τις αφάνισαν, κατέστρεψαν και την ψυχή αυτού του λαού και τον χαρακτήρα του. Η ψυχή των συμπατριωτών μου έχει ρημαχτεί, ο χαρακτήρας τους έχει γίνει χαμερπής και ποταπός, παντού επικρατεί μόνο μια κακοήθης ατμόσφαιρα, όπου κι αν πάτε, βρίσκεστε αντιμέτωποι με αυτόν τον κακοήθη και ποταπό χαρακτήρα. Πιστεύετε ότι μιλάτε με έναν καλό άνθρωπο, και διαπιστώνετε ότι πρόκειται για τον ποταπότερο, γιατί ο καλός άνθρωπος έχει γίνει στο μεταξύ σε συμφωνία προς τη γενική μεταστροφή του χαρακτήρα, ποταπός και χαμερπής, που σου δίνει να καταλάβεις στο καθετί την ποταπότητα και τη χαμέρπειά του, και ούτε καν την κρύβει την ποταπότητα και τη χαμέρπεια, παρά στις επιδεικνύει τελείως ανοιχτά. Μπαίνετε σε ένα χωριό που το θυμόσασταν φιλικό και ανοιχτόκαρδο, και βλέπετε ότι έχει γίνει στο μεταξύ κακόβουλο, δεν ανοίγει καθόλου την καρδιά του, μόνο δείχνει μια κακόβουλη καχυποψία. Όλη η Αυστρία έχει γίνει μια ανενδοίαστη επιχείρηση, όπου όλο παζαρεύονται και ο καθένας τα αποσπά όλα με απάτη Πιστεύετε ότι ταξιδεύετε σε μια ωραία χώρα και ταξιδεύετε αληθινά και πραγματικά σε ένα διεστραμμένα διοικούμενο επιχειρηματικό οίκο. […] Μια αμβλύνους ατμόσφαιρα σας δυσκολεύει από την αρχή να ανασάνετε. […] Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο βδελυρά και ακαλαίσθητα έχουν γίνει όλα αυτά. Σε καμιά άλλη χώρα δεν έχουν πάρει τόσο πολύ στα σοβαρά τα αμβλύνοα συνθήματα περί προόδου όσο στην Αυστρία και μ’ αυτά έχουν καταστρέψει τα πάντα. Όπως πάντα στην Αυστρία έπαιρναν στα σοβαρά όλες τις βλακείες, θανάσιμα στα σοβαρά. Στη χώρα αυτή θα κάνω πολύ καιρό να ξαναγυρίσω.

Extinction, by Thomas Bernhard, trans. David McLintock, The University of Chicago Press

What ghastly creatures rule Austria today! The lowest of the low are now on top. The basest, most revolting people are in power, busily engaged in destroying everything that means anything. Fanatical destroyers are at work, ruthless exploiters who have donned the mantle of socialism. The government operates a monstrous demolition plant that functions nonstop, destroying everything I hold dear. Our towns and cities have become unrecognizable, I said. Great tracts of our countryside have been despoiled. The most beautiful regions have fallen victim to the greed and power-lust of the new barbarians. Wherever there’s a beautiful tree it’s cut down, wherever there’s a fine old house it’s demolished, wherever a delightful brook runs down a hillside it’s ruined. Everything beautiful is trampled under foot. […] The obliterators are at work – the killers. We are up against obliterators and killers, who go about their murderous business everywhere. The obliterators and killers are killing and obliterating the towns, killing and obliterating the landscape. Sitting on their fat arses in thousands and hundreds of thousands of offices in every corner of the state, they think of nothing but obliteration and killing, of how to kill and obliterate everything between the Neusiedlersee and Lake Constance. Vienna has been almost done to death, and Salzburg – all these fine cities, which you don’t know but are actually among the most beautiful in the world. The landscape we see as we drive through Austria from Vienna has been almost totally killed and obliterated. One eyesore succeeds another, one monstrosity after another forces itself on our eyes. It’s become a perverse lie to say that Austria is a beautiful country. The truth is that the country was destroyed long ago, deliberately devastated and disfigured as a result of perfidious business deals, so that one is hard put to find a single unspoiled spot. It’s a lie to say that Austria is a beautiful country, because the truth is that the country has been murdered. […] The villages are unrecognizable when we revisit them after a number of years, and so are the inhabitants. What were these people like just a few years ago, and what are they like now? A chronic lack of character has taken hold of them like a deadly disease – greed, ruthlessness, depravity, mendacity, hypocrisy, baseness. They’ll do anything to achieve their base aims, and they employ the utmost ruthlessness in pursuing them. You enter these villages delighted at the prospect of seeing them again, but you soon turn your back on them, repelled by so much baseness. You visit those once beautiful towns and cities, but by the time you leave them you’re depressed by the crushing certainty that all these towns and cities are lost – disfigured and destroyed by the new barbarism. In order to find them you need to consult old books and engravings, for they have long since been obliterated by the reality of today. All those splendid houses in Upper Austria, in Salzburg, for instance, as well as in Lower Austria, have lost their faces. Their handsome centuries-old faces have been disfigured by today’s insane fashions. Everything beautiful has been ripped out, so that now, utterly mutilated, they stare scornfully at the horrified visitor who remembers them as they once were. Nothing but ruined facades. It’s as if all these towns and cities had been visited by a hideous plague, a deadly disease unknown to earlier times. What’s more whole sections of the towns have been eviscerated and mutilated. The surface of the earth has been disfigured by architects, egged on and abetted by cynical politicians. At first it seemed as thought our towns and our countryside had been ravaged by war, but they have suffered far greater ravages during the perverse peace that followed, thanks to the unscrupulous deals done by our rulers, and the activities of their henchmen, the architects, who were given unlimited license. And what havoc the architects have wrought in these decades! The destruction we suffered in the war is mild by comparison. And in no country has the work of destruction has been curried out with such horrendous efficiency as in Austria. Or so unscrupulously. The nation has been hoodwinked; the country and its cities have been mutilated and virtually obliterated, I said. For decades the utmost tastelessness has been preached and propagated. Amongst our rulers we have had so many unscrupulous profiteers, so many obliterators of our state, and hence our country, that it doesn’t bear thinking about; they all held on to their cabinet seats long enough to promote and carry through the destruction and annihilation of our landscape and our cities. But in a country where vulgarity and tastelessness prevail it’s no wonder that the results are so ubiquitously shattering. For while these people were in power, destroying, despoiling, and more or less obliterating the landscape and the cities, they were simultaneously destroying the nation’s soul, it’s whole mentality. The souls of my compatriots have been depraved, their characters vulgarized and debased. A malign atmosphere prevails everywhere. Wherever you go you come up against this malign and depraved mentality. You think you’re talking to a decent person – which he might have been once – only to discover he’s the lowest of the low. There’s been a universal character switch, the effect of which is that anyone who once was decent has been corrupted and reveals his depravity in every way, making to attempt to suppress it, but displaying it quite openly. You go into a village that you remember as friendly and welcoming, but you very soon discover that is has become malign and hostile and that you meet only with sullen suspicion. The whole of Austria has turned into an unscrupulous commercial concern in which everything is bargained for and everyone is defrauded. You think you are visiting a beautiful country, but in reality you’re visiting a monstrous business enterprise. […] From the very beginning you find yourself in a brainless atmosphere in which you can hardly breathe. […] You can’t imagine how repulsive it’s all become, how charmless. […] In no other country have they taken the brainless slogans of progress as seriously as in Austria, and thereby ruined everything. Everything brainless is taken seriously in Austria, in deadly earnest. […] I won’t go back to this country for a long time.