Συνέντευξη του Σύλλα Τζουμέρκα στο περιοδικό ΣΙΝΕΜΑ / Syllas Tzoumerkas’ interview @ CINEMA magazine

από τον Μανώλη Κρανάκη – Μάιος 2009

Σε ηλικία 23 ετών, ο Σύλλας Τζουμέρκας βρέθηκε στο Φεστιβάλ των Καννών με τη σπουδαστική του ταινία “Τα Μάτια που Τρώνε”, αφήνοντας υποσχέσεις ως ένα από τα πιο μεγάλα σκηνοθετικά ταλέντα της χώρας. Στα 31 του χρόνια είναι έτοιμος να τις επιβεβαιώσει και μας μιλάει για όσα συνθέτουν την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του με τίτλο “Χώρα Προέλευσης”.

Χώρα Προέλευσης

“Στη Χώρα Προέλευσης το δράμα μιας οικογένειας στην οποία αποφασίζεται μια ενδοοικογενειακή υιοθεσία ταυτίζεται με το δράμα της χώρας. Μιλάμε δηλαδή για τις συνέπειες που είχε όλο αυτό το δημόσιο και ιδιωτικό πανηγύρι της Μεταπολίτευσης τα τελευταία τριάντα χρόνια στη ζωή μας. Όπου ως Μεταπολίτευση εννοούμε την εποχή κατά την οποία τη μία ανοησία – τα πνευματικά και κοινωνικά οράματα συνταγματαρχών – αντικατέστησε μια άλλη: ο σαθρός χαρακτήρας και η απέραντη, ατέλειωτη υποκρισία όσων στη συνέχεια πήραν την εξουσία με την – με το αζημίωτο – υποστήριξη παράξενων πλειοψηφιών με έδρα το βρωμερό καφενείο του χωριού.

Μελόδραμα

“Δύο άνθρωποι θέλουν να είναι μαζί και οι συνθήκες δεν τους αφήνουν. Αγαπάς κάποιον κι αυτός σε προδίδει με τρόπο θανάσιμο. Εσύ εγκαταλείπεις κάποιον και μετά μαθαίνεις ότι έτσι τον σκότωσες. Είσαι αθώος, σε κατηγορούν άδικα, πεθαίνεις. Δεν είσαι αθώος, σε πιάνουν και δεν βρίσκεται ένας άνθρωπος να σε συγχωρήσει εκτός από τον δεσμοφύλακά σου. Το μελόδραμα μιλάει για όλα αυτά που μας συμβαίνουν κάθε μέρα κρυμμένα κάτω από ένα στρώμα ψέματος, αδιαφορίας και ψευτοταπεινότητας. Η δουλειά του μελοδράματος είναι με πολύ πάθος και πολύ εκβιασμό, να δείξει την αλήθεια, αποσπώντας από τον θεατή το είδος της συμπάθειας που μας κάνει να ταυτιζόμαστε με απίθανα πρόσωπα όπως η Έβελιν στοΤσάινατάουν που μεγαλώνει την κόρη της που είναι αδελφή της, που είναι κόρη της και αδελφή της. Είναι το σκληρότερο και το πλέον μισάνθρωπο κινηματογραφικό είδος. Γι’ αυτό και το πιο αληθινό. ”

Πρώτη ταινία μεγάλου μήκους

“Είναι ωραία! Η ταινία χρηματοδοτήθηκε το 2008 και μια ομάδα νέων ανθρώπων, η παραγωγός Μαρία Δρανδάκη, συντελεστές όπως ο Παντελής Μαντζανάς (στη διεύθυνση φωτογραφίας), η Μαγιού Τρικεριώτη (στα σκηνικά και κοστούμια), ο Πάνος Βουτσαράς (στο μοντάζ) και όλοι οι ηθοποιοί βγήκαμε με πολλή αγωνία στους δρόμους να κάνουμε την ταινία. Ελπίζουμε ότι καταφέραμε να μιλήσουμε ανοιχτά και καθαρά χωρίς να φοβόμαστε. Όταν τελειώσει και το μοντάζ, θα ξέρουμε στα σίγουρα.”

Ένα σινεμά που να μας αφορά

“Ο ελληνικός κινηματογράφος, με κάποιες ευτυχείς εξαιρέσεις παράγει με μικρό προϋπολογισμό είτε υστερικές κωμωδίες όπου παρελαύνει σύσσωμη η νεοελληνική μπαναλιτέ, είτε ταινίες από και για ημιμαθείς κουλτουριάρηδες, είτε έπη μας κάνουν “περήφανους”. Ταινίες που να ανήκουν σε όλα τα υπόλοιπα είδη γυρίζονται σπάνια. Αυτές, όμως, είναι οι ταινίες που εμείς, η νέα γενιά σκηνοθετών, θέλουμε να γυρίζουμε.

Αμαλία Μουτούση

“Πριν από 8 χρόνια, η Αμαλία Μουτούση έπαιξε σε μια σπουδαστική ταινία που έφτιαξαν τέσσερις άνθρωποι με μια DV. Κάναμε τότε ταΜάτια που Τρώνετην πρώτη μου ταινία μικρού μήκους. Και δυο χρόνια αργότερα τηΒροχή. Στη Χώρα Προέλευσης, η Αμαλία Μουτούση υποδύεται τη Στέλλα, μια καθηγήτρια γυμνασίου που φορτώνεται όλα τα κακώς κείμενα της οικογένειάς της. Η Αμαλία Μουτούση γεμίζει τον χαρακτήρα με το θάρρος, τον αντικομφορμισμό και την ευστοχία της τέχνης της. Το θάρρος, τον αντικομφορμισμό και την ευστοχία που χαρήκαμε σε όλους τους ρόλους που έχει υποδυθεί μέχρι σήμερα: στην Οφηλία, την Ηλέκτρα, την Γκρέις, την Βερενίκη, την Μαργκό, την Κλυταιμνήστρα, την Ιζέ.”

Φεστιβάλ Καννών

“Ήταν το 2001 και ήμουν 23. Τα Μάτια που Τρώνεπαίχτηκαν τελευταία στη σειρά (σ.σ. στο διαγωνιστικό τμήμα ταινιών μικρού μήκους Cinefondation του φεστιβάλ). Μια θεατής μάς έβρισε μετά την προβολή, ένας άλλος μας είπε ότι “αυτό είναι σινεμά με στομάχι”. Το καλό είναι πως αυτά τα διαπιστευτήρια βοήθησαν πολύ στη συνέχεια.”

30 ετών

“Σημαίνει ότι σπούδασα, πήγα φαντάρος και γνώρισα “τον κόσμο της εργασίας”. Επίσης, ότι έχω ήδη κάνει τέσσερα-πέντε πράγματα για τα οποία μετανιώνω πολύ. Και ότι πολλά είναι και τα πράγματα που τώρα ξεκινούν.”

***

Syllas Tzoumerkas’ interview to Manolis Kranakis (CINEMA magazine).

Homeland

“In the film Homeland the drama of a family deciding to give up one of its members for adoption to a richer relative is identified with the drama of a whole country. We are dealing with the consequences of the 30 year “feast” that took place in the public and the private domain in Greece, beginning from the change-over after the fall of the dictatorship in the late 70’s and leading up to the present day. The period after the change-over is the period when one stupidity – the spiritual and social visions of the colonels’ dictatorship  – is replaced by another – the decaying character and the limitless, endless hypocrisy of all those who came into government with the help of dubious majorities formed in filthy provincial coffee houses.”

Melodrama

“Two people want to be together but the circumstances make it impossible. You love someone and he betrays you. You leave someone and afterwards you find out that you destroyed him by doing that. You are innocent, they accuse you unjustly and because of that you die. You are guilty, they catch you and no one can forgive you except your jailer. Melodrama talks about all these events which happen to us everyday, hidden under layers of lies, indifference and false-modesty. What the melodrama does, is to force us, through the excess use of passion, of emotional extortion, to see the truth – to distract our sympathy and make us identify with doubtful characters like Evelyn in Chinatown who is raising her daughter who is really her sister – who is her daughter and her sister. It’s the cruelest and the most misanthropic genre in cinema. That’s why it is the most real”.

First long length film

“It’s nice! The film was funded in 2008. Then a group of young people, Maria Drandaki our producer, Pantelis Mantzanas (film photographer), Mayou Trikerioti (costumes and set design), Panos Voutsaras (editor) and all the actors – not without anxiety – started off to make this film. We hope that we have succeeded in speaking  openly and clearly without fear. After the editing has been completed, then we will know for sure”.

A cinema relevant to us

“Greek cinema – with some happy exceptions – produces low budget hysterical comedies where the entirety of neo-greek banality parades, films made by and for ill-educated pretentious people, or epics aiming to make “us” proud. Films outside of these “genres” are scarcely produced. But these are the kind of films that we, the new generation of directors, want to make”.

Amalia Moutousi

“Eight years ago Amalia Moutousi played in a student film made by 4 people and one DV camera. We were making then The devouring eyes, my first short film. And two years later we made Rain together. In Homeland Amalia Moutousi is acting the part of Stella, a high school teacher taking upon her shoulders her family’s wrong doings. Amalia Moutousi fills her character with the courage, the nonconformity and the accuracy of her craft. The courage, the nonconformity and the accuracy that we witnessed and enjoyed in all her roles: Ophelia, Electra, Grace, Bérénice, Margo, Clytemnestra, Ysé”.

Cannes Festival

“It was in 2001 and I was 23 years old. The devouring eyes was the last to be shown (in the festival’s short film competition program Cinefondation). One woman from the audience came afterwards and swore at us. Someone else said that this kind of cinema has “guts”. It’s good, because these credentials helped us a lot in the future”.

Being 30 years old

“It means that I studied, I finished my army service and I became acquainted with the ‘job–world’. Also I have done four or five things that I really regret. And quite a lot of things are about to begin for me…”

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: